Co kieruje ludźmi? Odczytaj ich zachowanie

Temperament to zespół stałych cech osobowości o podłożu biologicznym. Przychodząc na świat każdy z osobna staje się odrębnym indywiduum o wrodzonych cechach temperamentu.

Tym samym, wniosek jest prosty. Nie ma takich samych ludzi. To temperament decyduje o naszym prawdziwym „JA”.

 

Grecki filozof i lekarz Hipokrates podzielił ludzi na 4 podstawowe typy temperamentu.  Rozpoczął je nadając odpowiedniemu typowi konkretny płyn znajdujący się w jego organizmie. Stąd też powstałą krew, flegma, żółć czarna, żółć żółta.

Sangwinik – optymistyczny, radosny
Melancholik – pogrążony w myślach, wierny i wytrwały
Choleryk – impulsywny i drażliwy
Flegmatyk – powolny, niezawodny.

Nikt z nas nie reprezentuje w całości jednego z wymienionych typów, ale raczej ich kombinacje. Określenie rodzaju temperamentu może pomóc w zrozumieniu siebie i innych ludzi.
Najbardziej naturalne są połączenia typów osobowości: sangwinik – choleryk oraz flegmatyk-melancholik.
Połączenia uzupełniające, to: sangwinik – flegmatyk oraz choleryk – melancholik.
Przeciwieństwa, to: sangwinik – melancholik i flegmatyk – choleryk.
Kiedy w jednej osobie zderzą się przeciwieństwa temperamentu, prowadzi to do powstania konfliktów wewnętrznych i związanych z nimi problemów emocjonalnych. Człowiek taki ma dwie twarze – jedna z nich, to wyuczona maska. Maskowania uczymy się już w dzieciństwie, kiedy nie mogąc sprostać oczekiwaniom, ani nie mając wpływu na zmianę trudnych sytuacji, stosujemy zachowania, które pomagają przetrwać.
Na przykład towarzyski sangwinik, chcąc zasłużyć na pochwałę wymagających rodziców, nauczycieli (a w życiu dojrzałym – przełożonych lub partnera) nałoży maskę poważnego, odpowiedzialnego melancholika lub odwrotnie: melancholik za wszelką cenę będzie udawał sangwinika.
Te przeciwstawne postawy przejawiają się także w przeciwstawnych emocjonalnych skłonnościach i dochodzą do głosu np. w konflikcie wewnętrznym „pracować, czy nie pracować?”. Spokojny flegmatyk woli odpoczywać, a energiczny choleryk czuje się winny, nie pracując. Problem ten zwykle rozwiązuje się sam – poprzez podział życia na dwie części – harówka w pracy, odpoczynek w domu. A co ma zrobić prowadzący firmę w domu, albo chwilowo bezrobotny?
Tak, czy owak, osoby niezintegrowane osobowościowe postrzegane są jako zafałszowane, nieczytelne. Trudno z nimi współpracować, a jeszcze trudniej ich szanować.

Po dokładnym poznaniu 4 typów osobowości i ich cech, zyskasz szerszy wgląd w postępowanie swoje jak i środowiska ludzi które Cie otacza, dzięki temu poznasz niektóre zachowania innych ludzi a także motywy jakie nimi kierują. Spoglądając na różnice niekiedy diametralnie różne od naszych, nabierzesz większej wyrozumiałości i tolerancji do drugiego człowieka.

  • Chyba każdy ma mieszaninę tych wszystkich cech – zależy od dnia, nastroju. U mnie ciężko byłoby stwierdzić, które określenie jest najbardziej trafne. Ciekawy wpis. 🙂

  • Agnieszka Trolese

    o typach osobowości uczyłam się już na studiach i bardzo mnie ten temat ciekawi. Czekam na kolejne wpisy!!